เรื่องแปลก ยมฑูตอัลไซเมอร์

ยมฑูตอัลไซเมอร์

วันนี้ลมแรงฟ้าฝนแรงมากประกอบกับเสียงฟ้าเปรี้ยงปร้างน่ากลัวแบบบอกไม่ถูก”ปุ้งปั้ง.. ปุ้งปั้ง” ลมพัดหน้าต่างเปิดปิดกระแทกดังมากทำเอาไอ้ชัยสะดุ้งตื่น”ที่ไหนวะเนี่ย” ไอ้ชัยตั้งสติมองซ้ายมองขวาห้องมันก็มืด”เฮ้ย… กูฝันหรือป่าววะ” นึกอยู่ในใจซักพักสายตาก็กวาดไปเห็น”ใครอะ.. ใครอะ” หายไปไหนวะไอ้ชัยเริ่มกลัว.. เพราะที่มันนอนอยู่นี้ไม่ใช่บ้านมัน

” ไอ้ชัยไอ้ชัย” เสียงเรียกลากยาวๆผมมองไปในความมืดยังไม่ทันเห็นว่าใครเรียก” ไอ้ชัยไอ้ชัย” คราวนี้เสียงหนักแน่นกังวานดุดันพร้อมกับร่างที่สูงใหญ่กล้ามเป็นมัดดวงตาโตดุแต่งกายแปลกๆแบบคนโบราณ” มึงตามกูมา.. ตามกูมา”

ไอ้ชัยเหมือนคนไม่มีแรงกึ่งลอยกึ่งเดินตามชายโบราณไปตามทางเห็นอะไรไม่ถนัดนักเหมือนมีคนตามมากันเป็นกลุ่มๆพยายามเรียกแต่ผู้คนก็เดินทื่อๆตรงๆดูน่ากลัวชอบกล

“นั่งรอตรงนี้” ชายโบราณบอก ไอ้ชัยสังเกตุเป็นห้องโถงสายตากวาดไปเห็นผู้คนนั่งรอเยอะมากบรรยากาศน่ากลัวพลันก็ได้ยินเสียงเรียกเอา”ไอ้ชัยเข้ามา” ไอ้ชัยตกใจมากสิ่งที่เห็นชายตัวใหญ่ตาวาวแดงเสียงดุ”หรือนี่คือยมฑูต” กูตายแล้วหรือนี่ไอ้ชัยคิดดังนั้นก็หวาดกลัวทำอะไรไม่ถูกพูดไม่ได้ศัพท์

นั่งรอซักพัก”เอามันกลับไปส่ง” หลังจากนั้นมีคนมาจูงออกไป”ชัยชัย.. ชัย” เสียงเรียกดังแผ่วๆก้องมาในหูไอ้ชัยค่อยๆเบิกตาลืมขึ้นมาเห็นภาพเลื่อนๆมีคนอยู่รอบๆแล้วเรียกเขา”ผมอยู่ที่ไหน” ไอ้ชัยร้องถาม “รอดแล้วรอดแล้ว”หลังจากนั้นไอ้ชัยก็รู้ว่าตัวเองอยู่โรงพยาบาลตอนอยู่บ้านจู่ๆก็ล้มลงหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้”สงสัยเราไปเจอยมฑูตมา”คงไม่หมดอายุขัยท่านเลยปล่อยเรากลับขึ้นมาเป็นประสพการณ์ที่ไอ้ชัยไม่ลืม…