เรื่องหลอน บังเอิญเจอกุมารทอง ขอไปอยู่ด้วย

กุมารทอง

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อปี 2552 ผมลาออกจากงานเทศบาลที่เคยทำมาหลายปี เลยหันไปขับรถบรรทุก ที่ราชบุรี วิ่งตู้คอนเทนเนอร์ จากกรุงเทพมาเมืองกาญจน์บ้างนครปฐมบ้าง แต่เรื่องที่จะเล่านี้เกิดขึ้นที่นครปฐม วันนั้นส่งตู้เสร็จ ผมจะลากลับบ้านที่ปากช่อง ก็เลยจะอารถไปจอดไว้ที่บริษัท ตอนนั้นก็ดึกมากแล้ว ประมาณตีสองได้

ผมขับรถกลับมาจากกำแพงแสนเมื่อถึงวัดแห่งนึงรู้สึกปวดฉี่ จึงจอดข้างกำแพงวัด แต่จะฉี่ใส่กำแพงก็กลัวบาป ก็เลยข้ามไปอีกฟากนึงยืนฉี่ริมถนน เสร็จแล้วก็จุดบุหรี่สูบเดินกลับมาทีนี้นิสัยของคนขับรถเป็นอาชีพ มันจะมีนิสัยชนิดนึงครับ คือถ้าลงจากรถมาแล้วเนี่ย ก่อนกลับขึ้นรถก็มักจะเดินรอบรถซะรอบนึง เพื่อตรวจความเรียบร้อย

และผมก็ทำแบบนั้น ด้วยความที่เคยชิน แต่รถที่ผมขับนั้น รวมหัวกับหางแล้วก็ราวๆสิบสี่เมตรเห็นจะได้ คว้าได้เหล็กแป๊บท่อนนึงก็เดินเคาะยางรถตรวจไฟหรี่ไฟเลี้ยวไปเรื่อย พอไปถึงท้ายรถก็ดา้ยินเสียงเด็กผู้ชาย อายุราว 5-6 ขวบ (จากเสียงน่ะนะ)พ่อจ๋า หนูไปอยู่ด้วยนะ ผมชงักกึกเลย พยายามมองหาก็ไม่เจอ

เพราะจอดเรียบกำแพงวัด ก็เลยคิดว่าตัวเองหูฝาดไป ก็เลยไม่ได้สนใจ เดินตรวจรถต่อแต่พอเดินไปได้ซัก 5-6 ก้าว ก็ได้ยินอีก พ่อจ๋า หนูไปอยู่ด้วยได้มั๊ย แต่พอมองหาก็ไม่เจอ ทั้งที่เสียงอยู่ไกล้ๆ ชักจะสงสัยว่าผีหลอก ก็เลยพูดแบบห้วนๆไปว่า ไม่ชอบเลี้ยงเด็กโว้ย แล้วก็เดินขึ้นรถไป ถึงจะเป็นคนที่ไม่กลัวผีก็จริง

แต่เมื่อคิดว่าไม่ใช่คนก็ขนลุกเหมือนกัน นั่งในรถอีกประมาณนาทีนึงก็จะออกรถ ทันใดนั้นก็มีเสียงเหมือนคนกระโดดที่ท้ายรถดังตึง รถเขย่าอ่ะ พอหันไปดูก็ไม่มีอะไรก็ขับรถมาจนถึงลานจอด ดับเครื่องเสร็จจะนอน เพราะมันตีสามกว่าเข้าไปแล้ว พอนอนเคลิ้มๆจะหลับ ก็มีเสียงวิ่งตึงตังอยู่ท้ายรถ (ผมนอนหน้ารถ)

แล้วรถพื้นมันเป็นเหล็ก ถ้ามีคนไปวิ่งเล่นเสียงจะดังมาก พอมองดูก็ไม่เห็นอะไร พอนอนต่อก็ดังอีกจึงนอนภาวนา พุทโธ.ๆ ไปเรื่อยพอจิตสงบก็เห็นเด็กแต่งตัวคล้ายกุมาร สีเขียว ผิวขาวน่ารักเขียว ยืนยิ้มที่ท้ายรถแล้วบอก พ่อจ๋า ขอหนูอยู่ด้วยนะ เลยบอกไปว่าไม่ให้อยู่ ไม่ชอบเลี้ยงกุมารเขาก็ร้องให้ เลยไล่ให้กลับไป

เขาก็บอกอยากเล่นกับพ่อ ก็เลยบอกไปว่าไม่เอาไม่อยากเลี้ยง เขาก็ร้องให้ใหญ่ ก็เลยขับรถกลับไปที่วัดนั้นอีกที แล้วลงไปที่ท้ายรถ แล้วก็ตะโกนบอกว่าลงไปเลยนะ ไม่ให้อยู่ด้วย แล้วก็ขับรถกลับมา จากนั้นก็ไม่เจอเขาอีกเลย ถึงจะกลับไปจอดที่เดิมก็ไม่เคยเจอเขาอีกทุกวันนี้ก็ยังคิดเสียดาย ถ้าเราเลี้ยงเขาไว้ก็คงจะดี เขาน่ารักมากและนี่ก็เป็นเรื่องราวของกุมารทองที่ผมเคยประสบมากับตัวเอง