ตำนานเรื่องหลอนในวัดเรื่องราวสยองขวัญ : ไม่น่าหยิบมาเลย

  • by
ผี

เรื่องเกิดขึ้นที่จังหวัดชลบุรี ปี 2538 หรือ 2539 ตอนหมียังเด็กๆ เรียนโรงเรียนวัด เย็นๆก็เตะบอล สนามบอลก็อยู่ใกล้เมรุ ช่วงหน้าหนาวก็มืดเร็ว หมีเล่นซ่อนหากับเพื่อนราวๆ 6 โมงเย็น เพื่อนๆนั้นชอบตามมาแอบกับหมี หมีรำคานเพื่อนเลยกระโดดข้ามกำแพงไปซ่อนในปล่องเมรุตรงที่ใช้เผาศพ เต๋อเพื่อนของหมีจะมาขอแอบด้วย หมีเลยให้เต๋อนั้นเข้ามาแอบด้วยกัน แต่ความรู้สึกคือเหมือนไม่ได้อยู่กันสองคน หมีมองเห็นเต๋อเอามือลูบพื้นที่มีเศษขี้เถ้าลากไปลากมา ไปเจอคล้ายๆลูกแก้วสีเงิน เต๋อเลยบอกว่าสวยดี แล้วเก็บใส่กระเป๋าไป ตอนนั้นหมีรู้สึกกลัวๆ เหมือนมีคนมานั่งเบียดตลอดเวลา ผ่านไปสักพักใหญ่ หมีเห็นว่าไม่ใครตามหาสักที ตอนนั้นเองหมีได้ยินเสียงจากด้านหลังว่า แฮ แฮ เบาๆ เหมือนลมผ่านหูไป หมีได้มองไปทางเต๋อ เต๋อหน้าซีด แล้วพากันเปิดประตูปล่องเมรุวิ่งออกมา รีบกลับบ้านทันทีคืนนั้นเองเต๋อไปนอนบ้านสวนกับหมี แต่ปรากฏว่าเต๋อไม่ยอมนอนแต่นั่งกอดเข่ามองหมีอยู่ตลอดเวลา พอถึงเวลาเช้ามาแม่เต๋อก็มารับเต๋อกลับบ้านไป ก็ไม่ได้ติดต่อเต๋อสัก 2-3 วัน เพราะโรงเรียนปิด

พอถึงเวลาเปิดเรียน หมีนั้นได้มาเจอกับเต๋ออีกครั้ง ก็สังเกตุว่าเวลาเดินผ่านรั้วของโรงเรียน เต๋อนั้นจะเอามือหยิบผักสดที่ขึ้นตามรั้วกิน เก็บพริกกินสดๆ เด็ดแตงกว่ามาเขวี้ยง  ในห้องเรียนก็นั่งเงียบไม่พูดไม่คุยกับใคร  ชวนไปเตะบอลก็ไม่ไป พอวันต่อมา มีน้าคนหนึ่งมาถามหมีว่า เต๋อมาทำอะไรดึกๆ มาเดินไปรำไป ช่วงสี่ห้าทุ่ม หมีเลยตัดสินใจไปบอกอาจารย์ให้เฝ้าติดตามพฤติกรรมของเต๋อ ซึ่งเต๋อก็ยังเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ออกมารำตลอด แล้วมีคนเห็นเต๋อถูกคนแก่จูงมือไปไหนมาไหนตอนดึกๆ จนเต๋อไม่ยอมไปโรงเรียน แม่เต๋อจึงมาที่บ้านของหมี แต่หมีนั้นไม่อยู่บ้าน จึงได้มาคุยกับตาของหมีแทน แม่เต๋อเล่าว่า เต๋อฆ่าแมว จับแมวทุกตัวในบ้านเขวนขอ แล้วหายออกจากบ้านไปวันหนึ่งแล้ว

จนกระทั่งหมีได้มาเจอกับเต๋อที่โรงเรียน เต๋อเดินมาด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมม หมีเลยถามว่าทำไมไม่กลับบ้านแม่ตามหาอยู่ เต๋อก็ตอบว่าบ้านกูอยู่ที่นี่ ( อยู่ในเมรุ ) หมีลากเต๋อกลับบ้านแต่เต๋อไม่ยอมเข้า แต่กลับเดินไปนอนที่เมรุแทน แล้วหมีก็ไปตามมัคฑายกมาลากเต๋อเข้าวัด แต่เต๋อดิ้นจนหลุดมือแล้ววิ่งหนีไปก่อน จนตกดึกหมีเห็นเต๋อมาปีนบ้านต้นไม้ของหมี แล้วบอกหมีว่าจะมาขอนอนกับหมีด้วย เต๋อได้บอกกับหมีว่าบอกว่ากลัว กลัวมาก จนเวลาประมาณ 4-5 ทุ่ม หมีนั้นนอนหันหลังให้เต๋อ และได้ยินเสียงเต๋อลุกขึ้นเดินเปิดประตูออกไป แต่ไม่มีเสียงปีนบันไดลง มีแต่เสียงเดินปกติแล้วหายไปเลย หมีเลยหันไปมอง แต่เต๋อก็ยังนอนอยู่เหมือนเดิม สักพักนึงหมีได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา หมีนั้นแอบดู ปรากฏว่าเห็นเป็นชายแก่ เดินเข้ามาเอามือคร่อมเต๋อ แล้วส่งเสียง แฮ แฮ เหมือนตอนได้ยินในเมรุ

หมีตกใจกระโดดลงจากบ้านต้นไม้ แล้วส่งเสียงดังโวยวายจนตาของหมีออกมาดู แล้วไล่เต๋อกลับบ้านไป พอตอนเช้า แม่ของเต๋อมาถามหมีว่าไปเล่นอะไรกันมา แล้วหมีก็เล่าเรื่องเล่นซ่อนแอบให้ฟัง แล้วก็ได้พากันไปบ้านเต๋อ เห็นเต๋อนอนเอามือกำอะไรสักอย่าง ตัวสั่นมาก จึงได้เดินเข้าไปเปิดดู ปรากฏว่าเป็นฟันปลอมของคนสมัยก่อน สีเงินๆ ทุกคนเลยตัดสินใจจะไปตามหลวงพ่อมาช่วย ตอนนั้นเองเต๋อได้พูดขึ้นมาว่า….ไม่ต้องไปตามหรอก กูใกล้จะกินมันหมดแล้ว พอตาของหมีได้ยินรีบดึงหมีออกไปแล้วจะปิดประตู หมีนั้นหันกลับมามองเต๋อ  เต๋อนั้นแลบลิ้นยาวถึงสะดือ หมีก็ร้องไห้เสียสติไปเลย ด้วยความที่สงสารเพื่อนเวลานั้นผ่านไปไม่นาน หลวงพ่อท่านมาถึงบ้านของเต๋อ ท่านเคาะประตู 3 ที เพราะประตูเปิดไม่ได้ หลังจากนั้นหลวงพ่อท่านได้พูดขึ้นมาว่าเขาไปแล้วล่ะ พอเปิดประตูได้ก็ปรากฏว่าเต๋อเสียชีวิตแล้ว สภาพของเต๋อนั้น นอนอ้าปากค้าง หลังจากที่เต๋อนั้นเสียชีวิตไปหมีก็ได้บวชให้เต๋อ ตอนบวชหมีก็ได้เห็นคนแก่คนนั้นเดินจูงมือเต๋อเข้าไปในเมรุ พอสึกออกมา หมีจึงได้ไปถามตาว่าเค้าเป็นผีใช่มั้ย ตาจึงบอกว่า…แบบนี้ไม่ใช่ผี นี่มันคืออสูรกายส่วนที่มาของคนแก่นั้น คือก่อนหน้านั้นมีคนแก่คนนึงเสียชีวิต แกชอบเล่นของ พอแกตายไปจึงนำร่างของแกมาเผาที่เมรุแห่งนี้ เพราะตอนที่ยังแกมีชีวิตอยู่ แกชอบกินพริกสด แล้วเกลียดแมวมาก